جزئیات مقالات      مقالات » اسید اسکوربیک

اسید اسکوربیک




اسید اسکوربیک



اسید اسورییک اگرچه اثر ضد قارچی اسیدهای دارای یک عامل کربوکسیل و فاقد انشعاب برای مدت ها شناخته شده بود، تحقیقات انجام شده در سالهای ۱۹۳۰ در ژاپن نشان داد که چنین اثری در مورد اسیدهایی که دارای پیوند دوگانه هستند نسبت به اسیدهای فاقد این پیوند اما دارای طول زنجیره کربنی یکسان، بیشتر است.



 



به دنبال آن، در سال ۱۹۴۵ گودینگ حق استفاده از اسیدهای چرب غیراشباع را که دارای یک پیوند دوگانه در موقعیت آلفا هستند به عنوان عاملی ضد قارچ در مواد غذایی و مواد بسته بندی آنها به دست آورد. در این رابطه مشخص گردید که به خصوص اسید سوربیک نقش برجسته ای دارد



 



 به طور کلی اثر ضد میکروبی اسید سوربیک بیشتر روی کپک ها و مخمرها بوده و در مورد باکتریها کمتر است.



 این اسید تا پی اچ 9/5 این اثر را نشان می دهد. از اسید سوربیک و نمکهای سدیم و پتاسیم آن در بسیاری از مواد غذایی نظیر پنیر، محصولات آردی، نوشابه های گازدار و عصاره میوهها و سبزیها استفاده می شود.


 



این اسید در غلظتی که به کار می رود (تا ۰/۳ درصد)، تأثیر کمی روی مزه ماده غذایی دارد.



 



میزان فعالیت اسید سوربیک نظیر سایر اسیدهای ضعیف جلوگیری کننده از رشد میکروب ها، با کاهش پی اچ محیط افزایش می یابد. این نشان می دهد که این مواد در حالت یونیزه نشده خود دارای خاصیت ضد میکروبی می باشند.



علت این است که این اسیدها اساساً در چنین حالتی قادر هستند که از دیواره سلول عبور کنند و اثر تخریبی خود را در درون سلول ظاهر سازند. متابولیسم اسید سوربیک در انسان مانند سایر اسیدهاست و به طور کلی نسبت به اسید بنزوئیک سمیت کمتری را نشان می دهد.


به نظر می رسد اثر ضد قارچی این اسید ناشی از آن باشد که این موجودات نمی توانند سیستم پیوند دوگانه کنژوگه (و در موقعیت آلفا) در زنجیره آلیفاتیک آن را متابولیزه نمایند.


برای مصرف می توان آن را با ماده غذایی مخلوط نمود یا در سطح آن اضافه کرد و یا به ماده بسته بندی افزود.



 
   
خانه اصلی::درباره ما::محصولات::ارتباط با ما