جزئیات مقالات      مقالات » احیای رزین

احیای رزین


احیای رزین شامل چهار مرحله جداگانه زیر است.

شستشوی معکوس : در این مرحله آب از پایین بستر با سرعت زیاد وارد می شود تا بستر به صورت شناور در بیاید. هدف از این کار جدا کردن دانه های رزین به هم چسبیده و شستن گل ولای و رسوبات جمع شده در بستر رزین است. آب خروجی از این مرحله به فاضلاب فرستاده میشود.


این مرحله حدود ۱۰ دقیقه طول می کشد. نوع ماده شیمیایی تزریقی در این مرحله به نوع رزین بستگی دارد. ماده شیمیایی جهت احیا از بالای بستر رزین وارد می شود که منجر به تعویض یونی گشته و رزین را به حالت اولیه خود جهت سرویس دهی بازگرداند.

طول مدت این مرحله حدود ۳۰ تا ۶۰ دقیقه است.

شستشوی آهسته (جابجایی) : آب را با سرعت کم از بالا، از روی بستر رزین عبور میدهیم تا ماده شیمیایی جهت احیا به همه نقاط رزین نفوذ کند. شستشوی آهسته یا جابجایی ماده شیمیایی، عملی احیا را کامل می کند. مدت زمان برای عمل جابجایی باید به اندازه ای باشد که اجازه دهد تا حجمی از آب (حداقل به اندازه مساوی با حجم بستر رزین) از آن عبور داده شود.

شستشوی سریع : در این مرحله جهت تخلیه بستر رزین از ماده شیمیایی احیاکننده، آب با دبی زیاد از بستر عبور داده می شود. زمان پایان احیای رزین را با اندازه گیری اسیدیته یا غلظت یون هیدروژن در آب خروجی مشخص می کنند.

تعیین اسیدیته با تیتراسیون انجام می شود. باید توجه داشت که pH به علت اینکه لگاریتمی است و تغییرات آن کم است، جهت تعیین زمان پایان احیای رزین چندان مناسب نیست.

رزین کاتیونی قوی در زمان احیاء مقداری از اسید را تلف می کند ولی رزین کاتیونی ضعیف تمام اسید را مصرف می کند تا جایی که راندمان حتی تا صد درصد هم میرسد. این مسئله در نمودار زیر نشان داده شده است. همانطور که مشخص است در رزین های کاتیونی قوی از همان ابتدای احیا، مقداری از اسید تزریقی بدون هیچ گونه تعویض یونی از بستر رزین عبور کرده و هدر میرود.




در حالی که در رزین های کاتیونی ضعیف تا زمان احیای کامل رزین که با اسیدیته مشخص می شود تقریباً هیچ هدر رفتی وجود ندارد. همین ویژگی در مورد رزین های آنیونی قوی و ضعیف نیز وجود دارد.

رزین های آنیونی بازی و رزین های کاتیونی اسیدی را به ترتیب با سود و اسید رقیق شده احیا می کنند. در مورد رزین های آنیونی، هدف جدا کردن آنیون های تعویض شده در زمان سرویس است. این آنیون ها شامل کلراید، سولفات، نیترات، بی کربنات و سیلیکات و... می باشند.

باید توجه داشت که معمولا آنیونهای کربنات و سیلیکات در رزین نخواهیم داشت زیرا واکنش های تجزیه بسیار کند انجام می شوند و جهت تولید این دو یون زمان زیادی لازم است که فراهم نمی شود. در زمان احیا هم این دو جزء خیلی دیرتر از بقیه از بستر رزین جدا می شوند.

برای حل این مشکل و تسریع فرآیند جداسازی، دمای سود مورد نظر جهت احیا را تا نزدیک ۵۰ درجه بالا میبرند. در این صورت ترجیح می دهیم مرحله اول احیا یعنی شستشوی معکوس هم با آب گرم انجام شود. معمولا جهت جریان آب در موقع سرویس و نیز جهت تزریق ماده شیمیایی احیا کننده از بالا به پایین است که به روش جریان هم جهت معروف است.

در بعضی از صنایع جهت تزریق ماده شیمیایی عکس جهت جریان آب در موقع سرویس است که به جریان مختلف الجهت یا جریان متقابل معروف است. در این روش هم راندمان احیا رزین بالا می رود و هم کیفیت آب تصفیه شده افزایش مییابد هرچند که هزینه پمپاژ افزایش می یابد.

دستگاههای تعویض یونی با بستر شناور در حال حاضر، کمتر در تصفیه آب به کار میروند. در این نوع دستگاه ها جریان آب ورودی از پایین به بالا است.

هرچند که هزینه بهره برداری رزین ها در بستر شناور بیشتر از بستر ثابت است اما در بسترهای شناور اتلاف آب در زمان احیا کمتر شده و به علاوه، راندمان احیا و نیز ظرفیت عملیاتی رزین ها افزایش مییابد.


ادعا شده است که در نیروگاه ها و دیگر صنایعی که به آب تصفیه شده با کیفیت بالا نیاز دارند، روش احیا رزین به صورت مختلف الجهت کم هزینه ترین روش ممکن برای تهیه آب با خلوص بالا در حجمهای زیاد است.

نشتی یونها با این روش کم می شود و نیز لایه پایین رزین عمل تصفیه نهایی را انجام میدهد.

در روش احیا به صورت هم جهت، همیشه نشت به حد قابل توجهی وجود دارد، درحالی که در روش احیا به صورت مختلف الجهت تقریباً تا پایان زمان سرویس نشت در حد بسیار کم باقی می ماند توجه کنیم که دبی برای انبساط رزین به دما بستگی دارد وقتی که دمای آب کمتر است دبی کمتری برای انبساط رزین لازم است .



 
   
خانه اصلی::درباره ما::محصولات::ارتباط با ما