جزئیات مقالات      مقالات » حذف مواد جامد کلوئیدی

حذف مواد جامد کلوئیدی


حذف مواد جامد کلوئیدی : در بسیاری از فاضلاب های صنعتی ، ذرات شناور به سادگی ته نشین نمیشوند.


این ذرات بدلیل قابلیت دفع یکدیگر و یا دارا بودن قطر اندک، با سرعت کم ته نشین شده ( مانند ذرات کلوئیدی ) و براحتی از آب جدا نمی شوند. یک کلوئید ممکن است ذره ای تعریف شود که به علت ریز بودن (۱ تا ۲۰۰ میلی میکرون ) در وضع تعلیق نگهداری می شود.


درصد زیادی از رنگ، تیرگی و BOD برخی فاضلابهای صنعتی مربوط به وجود کلوئیدهاست. کلوئیدها به علت داشتن بار الکتریکی، اندازهٔ کوچک و وزن کم، ذرات غیر قابل ته نشینی هستند و از نظر اندازه، بین مواد جامد معلق و محلول قرار دارند . عملی ترین روش زدایش این مواد، انعقاد شیمیایی است.


این فرآیند عبارتست از بی ثبات نمودن کلوئید و لخته کردن آن برای سهولت عمل ته نشینی و این عمل شامل تشکیل لخته های شیمیایی است که ذرات کلوئیدی را جذب نموده و به دام می اندازد و یا به عبارت دیگر باعت تجمع ذرات معلق به ویژه ذرات معلق ریزی که کلوئیدی هستند می شود .


با استفاده از مواد شیمیایی خاصی ، تحت فعلی و انفعالات شیمیایی - فیزیکی، این ذرات آزاد از بار شده، یکدیگر را جذب نموده و تشکیل تجمع و توده ذرات را می دهند و به این ترتیب ذرات درشت تری را تشکیل می دهند که بعلت وزین شدن، ته نشین می گردند.


منعقد کننده ها موادی هستند که بکمک آن عمل لخته سازی صورت می گیرد .


مهمترین منعقد کننده ها عبارتند از:


آب آهک، آلوم یا سولفات آلومینیوم، کلرور آهن ، املاح فوم و پلی الکترولیت ها .


پلی الکترولیت ها در زلال سازی و ته نشینی ذرات کلوئیدی شناور در آب و یا فاضلاب، به ویژه فاضلاب صنعتی بهتر از مواد منعقد کننده معدنی (آلوم) و یا (کلرور آهن) عمل می نمایند.


مقدار مصرف مواد فوق در شرایط مختلف متفاوت است، ولی به طور کلی میزان آب آهکی را در حدود ppm ۳۰۰- ۱۰ و بسیاری از پلی الکترولیت ها را در حدود ppm۵ - ۱ به کار می برند.


برای تعیین میزان لازم از آزمایش جار تست استفاده می شود.


روش استفاده از مواد منعقد کننده و لخته ساز (کو گولانت) به این ترتیب است که مواد منعقد کننده بصورت محلول به فاضلاب (یا آب خام تصفیه نشده) اضافه گردیده و بشدت برای ۱-۲ دقیقه مخلوط می گردد.


سپس برای ۱۵ دقیقه سرعت مخلوط کردن آهسته شده تا لخته ها تشکیل گردند. پس از این مدت زمان ، آب ( فاضلاب ) حاوی لخته ها وارد استخرهای ته نشین می گردد تا ذرات معلقی لخته شده را بصورت رسوب از دست داده و شفاف و زلال گردد.


عموما" بدون بار نمودن ذرات شناور انعقاد سازی نامیده شده و درهم رفتن مواد بی بار و بوجود آوردن ذرات درشتر، لخته سازی نامیده می شود. مجموعه این فعلی و انفعالات به لخته سازی و انعقاد سازی معروف است که در بسیاری از موارد مورد استفاده می گیرد.


کاربردهای لخته سازی و انعقاد سازی:


الف) زلال سازی آب رودخانه ها: لخته سازی باعث ته نشین شدن ذرات کلوئیدی آب می گردد و در حالت عادی به زمان طولانی برای ته نشین شدن این ذرات نیاز خواهد بود.


ب) زلال سازی فاضلاب تصفیه شده که مرحله دوم تصفیه ( تصفیه بیولوژیکی) را پشت سر گذارده باشد. به کمک لخته سازی، لجن ته نشین نشاده رسوب نموده و در نتیجه فاضلاب تصفیه شده ، شفاف و زلال می گردد.


ج) تصفیه فاضلاب هایی که دارای رنگ شیمیایی می باشند از قبیل یا فاضلاب صنایعنساجی و یا فاضلاب کارخانه کاغذ سازی که سیاه رنگ است و با لخته سازی، مواد رنگی خود را از دست می دهد.


د) برداشت فسفات از فاضلابت: نظرباینکه فسفر در مرحله تصفیه بیولوژیکی فقط به میزان کمی بوسیله لجن از فاضلاب، حذف می شود، چنانچه ایجاد اشکال نماید باید به کمک لخته سازی حذف گردد.


ه) تغلیظ لجن: به کمک لخته سازی، لجن متراکم دارای غلظت بیشتری شده و سنگین تر می گردد، در نتیجه با هزینه کمتری دفن می گردد.


و) شناور سازی مواد روغنی و تصفیه آن از فاضلاب



 
   
خانه اصلی::درباره ما::محصولات::ارتباط با ما