جزئیات مقالات      مقالات » مقایسه رزین های ضعیف و قوی

مقایسه رزین های ضعیف و قوی


مقایسه رزین های ضعیف و قوی :


الف) رزین های ضعیف توانایی تبادل یونی محدود و رزین های قوی توانایی تبادل یونی بالایی دارند.


ب) رزین های ضعیف دارای ظرفیت بالاتری نسبت به نوع قوی می باشند و در برخی موارد ظرفیت تبادل یونی رزین های ضعیف بیشتر از دو برابرنوع قوی است.


ج) احیای رزینهای ضعیف به میزان کمتری ماده شیمیایی نیاز دارد.


د) هزینه آب بی یون تولید شده به کمک استفاده توام رزین های ضعیف و قوی، کمتر است.


ه) رزینهای ضعیف به درصد کمتری ماده شیمیایی جهت احیا نیاز دارند، بنابرا سیستمهای چند مرحله ای که از ستونهای رزین های ضعیف و قوی استفاده میگردد، مواد احیا کننده خروجی از رزین های قوی جهت استفاده رزین های ضعیف بسیار مفید می باشند.


و) احیای رزین های کاتیونی به طور معمول توسط اسید سولفوریک انجام می گیرد.


جهت جلوگیری از رسوب سولفات کلسیم بر روی رزین ها، ابتدا از اسید سولفوریک ۱-۱/۵٪ و در مرحله بعد از اسید سولفوریک ٪۵-هٔ استفاده می شود. غلظت اسید مورد استفاده برای احیای رزین های کاتیونی ضعیف حدود ٪۱/۵-۱ است.


ز) جهت احیای رزین های آنیونی معمولاً از هیدروکسید سدیم٪۵- برای رزینهای قوی استفاده می شود و از فاضلاب خروجی، برای احیاء رزین های آنیونی ضعیف استفاده میگردد.


 



 



مزایا و محدودیتهای روش تبادل یونی :


این روش در مقایسه با سایر روشها از مزایای زیر برخوردار است:


 



الف) سهولت درنصب و بهره برداری



ب ) بالا بودن عمر مفید رزینها (در شرایط بهره برداری مناسب عمر رزینهای بیشتر از ه۱ سال است)


ج) قابلیت اجرا درظرفیت های مختلف


د) عدم وجود فاضلاب الوده برای محیط زیست


در کنار مزایای روش تبادل یونی محدودیتهایی نیز به شرح زیر وجود دارند:


الف) در محدوده ۷۰۰ppm<TDS مقرون به صرفه نیست.


ب) این روش برای واحدهای صنعتی متداول است و معمولاً برای آب آشامیدنی مورد استفاده قرار نمی گیرد.


ج) مواد شیمیایی مصرفی از همه روشها بیشتر و آب تولیدی پرهزینه تر است.


د) دمای فرآیند یونی نباید از ۱۰C کمتر باشد.


ه) براساس نوع رزین و پوششهای ستون تبادل یونی ، حداکثر دمای محدود است.


و) اجسام غیر یونیزه قابلیت تبادل یونی ندارند.


ز) حد مجاز آهن، منگنز و فلزات سنگین در مجموع باید کمتر از ۰/۱ppm باشد.


ح) آب عبوری از رزین های تبادل یونی باید فاقد املاح معلق، اجسام کلوئیدی، چربی و مواد الی باشد.


ط) حد مجاز کلرین آزاد(CIO) آب عبوری ۰/۵ppm می باشد.


  



 
   
خانه اصلی::درباره ما::محصولات::ارتباط با ما